این پژوهش با هدف آزمون تاثیر انحراف توجه سرمایه‌گذاران نهادی بر کیفیت حسابرسی (با سه معیار اظهارنظر حسابرس در خصوص تداوم فعالیت، گزارش نقاط ضعف کنترل‌های داخلی و تجدید ارائه صورت‌های مالی) در بازه زمانی سال‌های 1391 الی 1400 و با استفاده از داده‌های 132 شرکت پذیرفته‌ شده در بورس اوراق بهادار تهران که طبق روش حذف سیستماتیک انتخاب شدند انجام شد. به منظور انجام فرضیه‌های پژوهش از نرم افزار ایویوز 10 و روش رگرسیون لوجیت استفاده شده است. یافته‌های پژوهش‌گویای این است که در صورت کم توجهی سرمایه‌گذاران نهادی نسبت به تحلیل یکسان تمام اوراق سرمایه‌گذاری‌های خود، تمایل حسابرس به اظهار نظر در مورد تداوم فعالیت و گزارش نقاط ضعف کنترل‌های داخلی کاهش یافته و احتمال تجدید ارائه صورت‌های مالی افزایش می‌یابد. یعنی از آنجائیکه سرمایه‌گذاران نهادی قادر یا علاقه‌مند نیستند به طور همزمان به کلیه سهام‌های سرمایه‌گذاری شده به یک اندازه توجه نموده و به سرمایه‌گذاری‌های دارای بازدهی غیرعادی توجه بیشتری می‌نمایند و به تبع آن نسبت به سرمایه‌گذاری‌های با بازدهی عادی کم توجه می‌شوند، این رفتار دوگانه سرمایه‌گذاران مذکور منجر به ایجاد بستری می‌شود که خروجی آن کاهش کیفیت حسابرسی است.