تخصیص بهینه منابع مالی در بازار سرمایه یکی از اصلیترین موضوعات در حوزه تصمیمات سرمایهگذاری است. اتخاذ تصمیمی اثربخش در این خصوص، نیازمند وجود زمینههای مناسب سرمایهگذاری و ابزار و تکنیکهای تحلیل مناسب در بازار سرمایه است. یکی از این تکنیکهای کارآمد که علاوه بر داشتن مزایای منحصر به فرد، پایه و اساس استراتژیهای نوین سرمایهگذاری قلمداد می شود، ردیابی شاخص[1] است. با توجه به اهمیت و نقش غیر قابل انکار این رویکرد در رونق بازارهای سرمایه، مطالعه و پیاده سازی آن را در دستور کار این تحقیق قرار داده و مسأله انتخاب پورتفوی بهینة ردیابیکنندة شاخصکل قیمت و بازده نقدی را با بهرهگیری از رویکرد ترکیبی الگوریتم ژنتیک و برنامهریزی کوادراتیک مورد بررسی قرار دادیم. شایان ذکر است که به منظور شبیهسازی داده ها و فراهم نمودن شرایط لازم جهت پیاده سازی الگوریتم پیشنهادی، از شبکه عصبی مصنوعی نیز بهرهگرفته شده است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادهها، دقت بالا و عملکرد مناسب پورتفوهای حاصل از این روش ترکیبی را در دفعات مختلف تکرار به اثبات رساند، بگونهای که می توان دستیابی به عملکردی مشابه و فراتر از شاخص را از ویژگی های منحصر به فرد آن به حساب آورد.
بحرالعلوم,مهدی , تهرانی,رضا و حنیفی,فرهاد . (1391). طراحی یک الگوریتم فرا ابتکاری جهت انتخاب پورتفوی بهینه ردیابیکننده شاخص بورس تهران. تحقیقات حسابداری و حسابرسی, 4(13), 22-43. doi: 10.22034/iaar.2012.104692
MLA
بحرالعلوم,مهدی , , تهرانی,رضا , و حنیفی,فرهاد . "طراحی یک الگوریتم فرا ابتکاری جهت انتخاب پورتفوی بهینه ردیابیکننده شاخص بورس تهران", تحقیقات حسابداری و حسابرسی, 4, 13, 1391, 22-43. doi: 10.22034/iaar.2012.104692
HARVARD
بحرالعلوم مهدی, تهرانی رضا, حنیفی فرهاد. (1391). 'طراحی یک الگوریتم فرا ابتکاری جهت انتخاب پورتفوی بهینه ردیابیکننده شاخص بورس تهران', تحقیقات حسابداری و حسابرسی, 4(13), pp. 22-43. doi: 10.22034/iaar.2012.104692
CHICAGO
مهدی بحرالعلوم, رضا تهرانی و فرهاد حنیفی, "طراحی یک الگوریتم فرا ابتکاری جهت انتخاب پورتفوی بهینه ردیابیکننده شاخص بورس تهران," تحقیقات حسابداری و حسابرسی, 4 13 (1391): 22-43, doi: 10.22034/iaar.2012.104692
VANCOUVER
بحرالعلوم مهدی, تهرانی رضا, حنیفی فرهاد. طراحی یک الگوریتم فرا ابتکاری جهت انتخاب پورتفوی بهینه ردیابیکننده شاخص بورس تهران. تحقیقات حسابداری و حسابرسی, 1391; 4(13): 22-43. doi: 10.22034/iaar.2012.104692