هدف: از مناقشات اصلی حرفه حسابرسی، نرخ‌شکنی برخی موسسات حسابرسی است. نرخ‌شکنی منجر به کاهش کیفیت حسابرسی و خدشه‌دار شدن اعتبار حرفه می‌گردد. بنابراین، هدف این پژوهش تدوین الگوی کاهش نرخ‌شکنی در حسابرسی نخستین است. روش: این مطالعه با بهره‌گیری از رهیافت کیفی و با استفاده از روش نظریه‌پردازی زمینه‌ای انجام شد. داده‌ها با استفاده از 39 مصاحبه با حسابداران رسمی، در سال‌های 1398 و 1399، به کمک روش کدگذاری باز، محوری و گزینشی و با نرم‌افزار MAXQDA10 تجزیه و تحلیل و شرایط علّی، شرایط مداخله‌گر، بستر، پیامدها و راهبردهای الگو برای کاهش نرخ‌شکنی ارائه شد. یافته‌ها: طبق نتایج، مهم‌ترین عوامل نرخ‌شکنی در بازار خدمات حسابرسی عبارتند از: رقابت ناسالم بین موسسات حسابرسی، افزایش تعداد موسسات حسابرسی کوچک، بزرگ بودن ساختار اقتصاد دولتی، تبدیل نشدن حسابرسی در ‌‌ایران به یک نیاز واقعی، تعیین حق‌الزحمه حسابرسی برپایه نرخ‌های دستوری، ضعف در اجرای قوانین مصوب. نتیجه‌گیری: با تقویت کارگروه کنترل کیفیت جامعه حسابداران رسمی و انجام نظارت‌های دوره‌‌ای، توسعه و گسترش بازار حسابرسی، ادغام موسسات حسابرسی کوچک، اجرای ‌‌آیین‌نامه راهکارهای افزایش ضمانت اجرایی و تقویت حسابرسی، تاکید بر تخصص‌گرایی، تدوین مقررات سختگیرانه، تعیین حداقل نرخ و رقابت موسسات برای بالاتر از آن، حذف انحصار حسابرسی دولتی و نهادی، تعریف رقابت در سطوح کیفیت خدمات به جای سطوح قیمت می‌توان میزان و تأثیر نرخ‌شکنی در بازار خدمات حسابرسی را کاهش داد.