رعایت اصول و ارزش‌های اخلاقی در حرفه حسابرسی از اهمیت بسزایی برخوردار است، زیرا حسابرسان نقش کلیدی در تضمین اعتبار و شفافیت اطلاعات مالی بنگاه‌ها ایفا می‌کنند. این پژوهش با هدف ارائه مدلی برای ریاکاری اخلاقی حسابرسان در خدمات حرفه‌ای انجام شد. روش تحقیق از نوع آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) و توسعه‌ای میدانی بود. در بخش کیفی از رویکرد نظریه زمینه‌ای و در بخش کمی از رویکرد همبستگی-مدلسازی استفاده شد. در مرحله کیفی، از طریق مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته با 15 خبره که به روش گلوله برفی و نمونه گیری هدفمند و متوالی انتخاب شدند، الگوی مفهومی ریاکاری اخلاقی حسابرسان شکل گرفت. در مرحله کمی، جامعه آماری شامل 360 حسابرس شاغل در مؤسسات حسابرسی ایران بود که با روش نمونه گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌های پژوهش با ابزار پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری و روایی و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت. نتایج نشان داد ریاکاری اخلاقی حسابرسان دارای 28 گویه و 5 شاخص، پیش ران‌های آن 49 گویه و 5 شاخص، و پس ران‌های آن 32 گویه و 4 شاخص بودند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند زمینه را برای شناخت بهتر ریاکاری اخلاقی حسابرسان و عوامل مؤثر بر آن فراهم کند همچنین آموزش و آگاهی بخشی به حسابرسان در خصوص پیامدهای ریاکاری اخلاقی و عوامل تشدیدکننده و تعدیل کننده آن می‌تواند به ارتقای رفتار اخلاقی آنان منجر شود.