این مطالعه به بررسی اثر نقدشوندگی سهام بر ویژگی قرارداد حسابرس و صاحبکار با توجه به نقش تعدیلگر کیفیت حسابرسی مبتنی بر ورودی در شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می‌پردازد. نقدشوندگی سهام به عنوان یکی از عوامل مؤثر بر تصمیمات سرمایه‌گذاران و هزینه‌های تأمین مالی شناخته می‌شود و می‌تواند بر تقاضا و قیمت خدمات حسابرسی تأثیر بگذارد. در این مطالعه، نقدشوندگی سهام به عنوان متغیر مستقل و ویژگی قرارداد حسابرس و صاحبکار با بدیل حق الزحمه حسابرسی به عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شده است. همچنین، نقش تعدیلگر کیفیت حسابرسی مبتنی بر ورودی در این رابطه بررسی شده است. این پژوهش با استفاده از داده‌های 164 شرکت نمونه پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 10 ساله از سالهای 1393 لغایت 1402 مورد بررسی قرار گرفته است. برای گردآوری داده‌ها و اطلاعات از روش کتابخانه‌ای استفاده شد همچنین برای اندازه‌گیری متغیر کیفیت حسابرسی مبتنی بر ورودی از دو بدیل اندازه موسسه حسابرس و تخصص حسابرس استفاده شده است. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که نقدشوندگی سهام با حق‌الزحمه حسابرسی رابطه مثبت و معناداری در سطح ۵٪ دارد، به‌طوری‌که شرکت‌های با نقدشوندگی بالاتر به دلیل وضعیت مالی بهتر، معمولاً هزینه حسابرسی بیشتری می‌پردازند. اندازه و تخصص موسسه حسابرسی رابطه مثبت و معنادار بین نقدشوندگی سهام و حق‌الزحمه حسابرس را تعدیل کرده و به افزایش حق‌الزحمه حسابرسی منجر می‌شوند. یافته‌ها می‌توانند راهنمایی برای شرکت‌ها و حسابرسان در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با کیفیت حسابرسی باشد.