چکیده

این پژوهش مدل بومی برای ارزیابی بلوغ فرآیندهای مدیریت و قابلیت‌های مؤسسات حسابرسی با استفاده از مدل DPSIR است. روش تحقیق بر مبنای مدل معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی میباشد. ابتدا منطقه مورد مطالعه تشریح و مدل‌های مفهومی بررسی گردیده در نهایت، ارتباط میان شاخص‌ها، میزان کارایی و خروجی‌های مدل تحلیل شده است. پژوهش طی سه مرحله انجام شده است. مرحله اول، از تکنیک FCM برای استخراج ماتریس نهایی موفقیت استفاده شد. این ماتریس در نرم‌افزار FCMapper تحلیل شده و سه سناریو بررسی گردید. با بهره‌گیری از نرم‌افزار متلب، نقشه شناختی فازی ترسیم شد. نتایج نشان داد در سناریو اول، صفر شدن شاخص خدمات و نقش واحد حسابداری منجر به تغییر مثبت در شاخص مشارکت در مدیریت ریسک و شاخص گزارشگری و مدیریت ارتباطات شده، اما تأثیر منفی بر شاخص فناوری اطلاعات و فرآیندپذیری دارد. در سناریو دوم، منجر به افزایش شاخص خدمات و نقش واحد حسابداری، اما کاهش شدید شاخص مشارکت در مدیریت ریسک، فناوری اطلاعات و فرآیندپذیری می‌شود. سناریو سوم، ثابت ماندن شاخص خدمات و نقش واحد حسابداری همراه با صفر شدن شاخص انعطاف‌پذیری منجر به کاهش شدید سایر شاخص‌ها شده است. تحلیل نقشه شناختی فازی نشان داد که شاخص خدمات و نقش واحد حسابداری بیشترین مرکزیت را دارد و تأثیرگذاری و تأثیرپذیری بالایی نسبت به سایر شاخص‌ها دارد. این شاخص با مشارکت در مدیریت ریسک سازمان و فناوری اطلاعات رابطه دوسویه و مثبت دارد.یافته‌ها نشان می‌دهد مدل پیشنهادی می‌تواند به‌عنوان ابزاری کارآمد برای بهبود فرآیندهای مدیریتی و ارتقای قابلیت‌های مؤسسات حسابرسی استفاده گردد