هدف کلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرکز مشتریان بر ساختار دارایی‌ها )سطح نگهداشت وجه نقد، سطح حساب‌های دریافتنی، سطح نگهداشت موجودی کالا و سطح دارایی‌های ثابت( شرکت‌ها مورد بررسی قرار خواهد گرفت. برای آزمون فرضیه‌های پژوهش با استفاده از اطلاعات 150 شرکت از شرکت‌های بازار سهام کشور ایران در دوره زمانی 7 ساله (یعنی از سال مالی 1396 تا 1402) صورت گرفته است. یافته‌های حاصل از آزمون فرضیه‌های پژوهش نشان می‌دهد که در بازار سهام کشور ایران تمرکز مشتریان بر سطح نگهداشت وجه نقد، سطح حساب‌های دریافتنی و سطح دارایی‌های ثابت تأثیر مثبت معناداری دارد. همچنین یافته‌های پژوهش نشان داد که تمرکز مشتریان بر سطح موجودی کالا تأثیر منفی معناداری دارد. بر اساس نتایج پژوهش در شرکت‌هایی که سطح تمرکز مشتریان بالا است، به دلیل ریسک ناشی از فروش به مشتریان عمده، شرکت‌ها تمایل به نگهداری وجه نقد بیشتری دارند. علاوه بر این با توجه به اینکه شرکت‌ها تمایل به حفظ مشتریان عمده دارند، معمولاً با اعطای اعتبار (فروش نسیه) به مشتریان عمده موافقت می‌کنند، به همین دلیل سطح حساب‌های دریافتنی با افزایش تمرکز مشتریان افزایش پیدا می‌کند. با افزایش سطح تمرکز مشتریان، شرکت‌ها تمایل دارند تا با سرمایه‎گذاری در دارایی‌های ثابت، توسعه خطوت شرکت برای تولید مطابق سفارش این مشتریان را دارند. از سوی دیگر با توجه به اینکه فروش به مشتریان عمده به طور معمول از طریق انعقاد قرار داد صورت می‌گیرد، به همین دلیل شرکت توانایی آن را خواهد داشت تا مدیریت مناسب‌تری بر روی چرخه تامین و مصرف موجودی کالا داشته باشد.