روش پژوهش حاضر رویکرد آمیخته است که در این راستا ترکیبی از روش تحلیل مضمون و فراترکیب مورد استفاده قرار گرفته است و به‌منظور تعیین وزن هریک از عناصر نوظهور از رویکرد دلفی فازی استفاده شده است. پژوهش حاضر در مقطع زمانی سال‌ 1403 و 1404 صورت پذیرفته است و جامعه آماری آن شامل: اساتید خبره و مجرب دانشگاه، مدیران اجرایی و مالی شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، ممیزان مالیاتی، کارشناسان رسـمی دادگسـتری در رشته حسابداری و حسابرسی، سهامداران و سرمایه‌گذاران، تحلیل‌گـران مـالی، مـدیران ارشـد اعتباردهنـدگان، اعضای شورای عالی جامعه حسابداران رسمی، مدیران ارشد سازمان حسابرسـی و شـرکای مؤسسه‌های حسابرسی می‌باشد. روش نمونه‌گیری مورد استفاده در بخش کیفی از نوع ترکیبی هدفمند بوده که در این راستا 21 مصاحبه نیمه‌ساختاریافته صورت پذیرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که تهیه‌کنندگان اطلاعات مالی به اقلام مالیات بر درآمد، میزان فروش و بهای تمام شده کالای فروش‌رفته اهمیت بیشتری قائل هستند؛ زیرا این سه عنصر، دورنمایی از عملکرد واقعی و پایداری مالی شرکت را ارائه می‌دهند. در مقابل، اقلام تعهدی اختیاری، دارایی‌ها، موجودی مواد وکالا پایان دوره، درآمد فروش و مالیات پرداختنی، از جمله عناصر بااهمیت از دیدگاه حسابرسان صورت‌های مالی است. در نهایت، استفاده‌کنندگان گزارش‌های مالی به اقلام خالص سرمایه درگردش، جریان ‌نقدی حاصل از فعالیت‌های عملیاتی، سود خالص و سود تقسیمی هر سهم اهمیت بیشتری قائل هستند؛ زیرا این اقلام مستقیماً به ریسک، توانایی بازپرداخت تعهدات، پایداری سودآوری و ارزش ذاتی سهام واحد های اقتصادی مرتبط می‌باشد.