این مطالعه با هدف مدلسازی شایستگی‌های حرفه‌ای حسابرسان جهت همسویی جامعه حسابداران رسمی ایران با تحولات دیجیتال انجام شد. پژوهش از منظر ماهیت بنیادی-کاربردی، بر مبنای فلسفه تفسیرگرایانه و با رویکرد استقرایی طراحی گردید. راهبرد اصلی پژوهش کیفی و جامعه هدف شامل استادان حسابرسی و مدیران باسابقه جامعه حسابداران رسمی ایران بود. نمونه‌گیری به صورت هدفمند انجام شد و داده‌ها از طریق ۱۵ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته در دوره زمانی دی‌ماه 1404 تا اسفندماه 1404 گردآوری و تا حد اشباع نظری ادامه یافت. پایایی فرآیند کدگذاری با استفاده از روش هولستی (۰٫۷۶۶) و ضریب کاپای کوهن (۰٫۷۰۳) تأیید شد. تحلیل داده‌های کیفی با روش تحلیل مضمون در نرم‌افزار MaxQDA 20 انجام گرفت. در مرحله کمی، برای سطح‌بندی و مدلسازی روابط بین سازه‌ها از پرسشنامه ماتریس تصمیم و تکنیک مدلسازی ساختاری-تفسیری در نرم‌افزار MicMac استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که توانایی مدیریت ریسک و کنترل داخلی با ابزارهای دیجیتال، دانش حرفه‌ای و فنی در عصر دیجیتال و رهبری تیم‌های حسابرسی دیجیتال، به عنوان مهمترین شایستگی‌های زیربنایی، بر توانایی بهره‌گیری از فناوری‌های هوشمند و ادغام تحول دیجیتال در راهبردهای حسابرسی تأثیر مثبت دارند. همچنین یادگیری مستمر و مهارت‌های تحلیلی مبتنی بر داده، زمینه‌ساز خلاقیت و نوآوری در فرآیندهای حسابرسی دیجیتال هستند. در نهایت، تقویت مهارت‌های ارتباطی در محیط دیجیتال، رعایت اخلاق حرفه‌ای و قضاوت مبتنی بر هوش مصنوعی به ارتقای سطح شایستگی‌های حرفه‌ای حسابرسان می‌انجامد. نتیجه نهایی اینکه همسویی با تحولات دیجیتال نیازمند بازنگری اساسی در نظام آموزش مستمر، ارزیابی صلاحیت و سیاست‌گذاری حرفه حسابرسی ایران است.