پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر چسبندگی هزینه بر کارایی سرمایه‌گذاری و نقش تعدیل‌گری کیفیت گزارشگری مالی در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی-همبستگی با ماهیت پس‌رویدادی بوده و برای اجرای آن، نمونه‌ای شامل ۱۶۶ شرکت طی بازه زمانی ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ انتخاب گردید. به‌منظور آزمون فرضیه‌ها، از مدل‌های رگرسیون چندگانه با رویکرد داده‌های تابلویی استفاده شد و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزارهای EViews 12 و Stata 17انجام گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که چسبندگی هزینه تأثیر منفی بر کارایی سرمایه‌گذاری دارد.یافته‌های پژوهش نشان داد که چسبندگی هزینه تأثیر منفی بر کارایی سرمایه‌گذاری دارد؛ به‌گونه‌ای که افزایش شاخص چسبندگی با کاهش کارایی سرمایه‌گذاری همراه است. همچنین کیفیت گزارشگری مالی به‌عنوان متغیر مستقل، تأثیر مثبت و قوی بر کارایی سرمایه‌گذاری دارد، اما اثر تعاملی چسبندگی هزینه و کیفیت گزارشگری مالی از نظر آماری معنادار نبوده و نشان داد که کیفیت گزارشگری مالی نمی‌تواند نقش تعدیل‌گری در رابطه بین چسبندگی هزینه و کارایی سرمایه‌گذاری ایفا کند. در مجموع، نتایج حاکی از آن است که اگرچه کیفیت گزارشگری مالی به‌طور مستقیم و مستقل کارایی سرمایه‌گذاری را افزایش می‌دهد، اما انعطاف‌ناپذیری هزینه‌ها در بازار سرمایه ایران به‌حدی است که گزارشگری باکیفیت به‌تنهایی قادر به خنثی‌سازی اثرات منفی ناشی از چسبندگی هزینه بر تخصیص بهینه سرمایه نیست. این یافته‌ها می‌تواند بینش‌های ارزشمندی را برای سیاست‌گذاران بازار سرمایه و مدیران شرکت‌ها فراهم آورد تا به‌موازات ارتقای کیفیت گزارشگری مالی، به تقویت سازوکارهای نظارتی بر رفتار مدیران توجه ویژه‌ای داشته باشند.